» Can Yücel şiirlerini mi okumak istiyorsunuz? Öyleyse tıklayın! (yeni)

18.04

2018

Engelli

Zübeyde Yalçınkaya

Bu öykü, 07.05.2018 tarihinde günün yazısı seçilmiştir.

Her şey çok güzel ve normaldi. Her sabah gibi neşeyle bu günde güne uyandı, kahvaltısını yaptı ve işe gitmek için yola koyuldu. Kendinden emin ve sağlam adımlarla ilerliyordu ve biraz sonra arabasının yanına ulaştı. Arabayı çalıştırdı ve işe gitti. İşte de her şey normaldi. Yani anlayacağınız hiçbir günden farkı olmayan bir gündü. Ama onun içinde bir şeyler olacakmış gibi bir his vardı. İşte öyle böyle derken zaman dolmuş ve eve dönüş zamanı gelmişti. Arabasına bindi ve eve gitmek için yola koyuldu. Her zamanki gibi ana yollarda araba akışı durmuş gibiydi. Bu yüzden ara yollara saptı. Ve sonunda eve ulaştı.
-Çok şükür bugünde eve sağlam geldik, dedi. Ama bu sözü çok erken söylemişti. Çünkü arabayı park ettiği evin yakınında dururken o eski, boş evin hızlı bir şekilde onun üzerine yıkılacağını kimse bilemezdi. En önemlisiyse o bu olay sonucunda artık bir kördü. Başına düşen duvar parçası onun ön beynindeki talamus bölgesine zarar vermiş ve onun kör olmasına yol açmıştı.
Adam için hayat artık çok başkaydı. Artık bir işi yoktu, sevdiği kız o kör diye onu terk etmişti. Dahası artık körlüğe mahkûm olan adam için ev içinde mahpus hayatı başlamıştı. Önceleri etraftaki derin karanlık adamı rahatsız ediyordu ve onu çileden çıkarıyordu. Adam yapacak bir şey bulamıyordu ve canı sıkılıyordu. Adam kitap okuyamıyor, filim seyredemiyor, müzikse birileri açarsa belki dinleyebiliyordu. Evde bir yere gitmek istediğinde etraftaki eşyalara çarpıyor, onları deviriyor ya da çarpma sonucu yaralanıyordu. Adam için tuvalete gitmek ise tam bir işkenceydi. Bu ihtiyacını tek başına artık gideremiyordu. Klozete otursa kalkamıyor, kalksa bir daha onun üzerine kendini denk getirip oturamıyordu. Pantolonunu indirse çekemiyordu. En önemlisiyse kendini temizlemeyi bile tek başına yapamıyordu. Adam tek başına tıraş olamıyor, hatta yüzünü yıkamak istediğinde suyu yüzüne denk getirip yüzünü bile yıkayamıyordu. Dahası o kör olduktan sonra yalnız başına dışarıya çıkamıyordu. Gerçi adam dışarı çıksa ne olacak etrafı göremedikten sonra bununda bir anlamı olmuyordu. Çünkü dışarıya çıkıp dolaşmaya başladığında çarpmadığı insan, hayvan, trafik lambası, vb. kalmıyordu. İşin kötüsü ise hep bir elinden annesi onu tutuyor ve dışarıda onu yönlendirmeye çalışıyordu. Fakat bir kör öyle bir zaman gelir ki iki kere kör olabilirdi. Evet, öyle. Adam kör olmanın elinden nasıl kurtulamadıysa ikinci kez kör olmaktan da kurtaramadı.
Adam bugünde o gün gibi sabah kalkmış, annesiyle kahvaltı yapmıştı. Fakat daha sonra annesi rahatsızlanmıştı. Annesine ilaç vermesi gerekiyordu. İhtiyar kadın ilacını her zamanki gibi masanın üzerine koymuştu. Kör adamın yapması gereken masanın yanına gidip, onun üzerindeki ilacı alıp annesine götürmesi gerekiyordu. Adam sezgileriyle mutfağın yolunu bulsa da masanın üzerinden ilacı almak çok uzun bir zamanını aldı. Sonunda ilacı alan adam annesinin yanına gitmeyi becerdi. Fakat kadın o dönene kadar ölmüştü. Adamsa bunun farkında bile değildi. Adam yardım istemek istedi. Önce telefon açmalıyım dedi. Fakat telefonun yerini bilmiyordu. Panik haliyle odanın camını açmaya çalıştı. Beceremedi. Camı açamayan kör adam bir taraftan anne diye bağırıyor, diğer taraftan yardım istemeye çalışıyordu. Sonunda evin dış kapısını buldu ve dışarıya panikle çıktı. Sokakta yardım edin, annem rahatsızlandı diyordu. İnsanlar ona deli gözüyle bakıyordu. Çünkü hiç kimse onu tanımadığı gibi kör olduğunu da anlamıyordu. Sonunda o kendini panikle yola attı. Bir araba hızını alamayarak ona çarptı. Adam önce kendi gözlerini kaybetmişti, sonraysa annesinin onu koruyan gözlerini. İşte bu nedenle iki kez kör olan adam, insanların duyarsızlığı yüzünden hayatını da kaybetmişti.


Zübeyde Yalçınkaya

Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Etiketler: engelli-körlük-anne

Öykü için yorumlar

Bu öyküyü sevdim diyenler

Yazarın son 10 yazısı

Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri