» Yılmaz Erdoğan şiirlerini mi okumak istiyorsunuz? Öyleyse tıklayın! (yeni)

31.10

2017

Aptal Şey

Sıdıka Yakşi

Bu öykü, 31.10.2017 tarihinde günün yazısı seçilmiştir.



Kedimiz balkona çıktı. Aşağıya bir kedi gelmiş. Bizimkine sesleniyor. Kız mı, erkek mi bilmiyorum. Bizim ki erkek. Yani öyle söylediler. Kedilerin, erkeğini, dişisini ayırt edemiyorum. Daha önce hiç kedi bakmadım çünkü.
Aşağıdaki kız mı erkek mi olduğunu bilmediğim kedi, şöyle bağırıyor benim oğluma: Miyavvvvv miyavvvvvvavvvvvvavvvv
Miyeeevvvvvvvv vevvvvvvvvvv
Benim oğlum da ona cevap veriyor: Miyavvvvvvvv miyavvvvvvvv miyav.

Ben geriden neler konuştuklarını çözmeye uğraşıyorum. Sanırım şöyle diyor aşağıdaki kedicik: Atla gel yanıma, sana her yeri gezdiririm. Ev çok sıkıcı. İnsanlar bencil. İstediğin gibi davranmama izin vermezler, ama sokaklar öyle mi ya, her yeri dolaşır, istediğimizi yaparız. Haydi atla aşağıya.

Bizim oğlan sanırım şöyle diyor: Gelemem. Daha önce beni sokak çocukları az daha öldürüyorlardı. Ellerinden zor kurtuldum. Hem beni burada herkes çok seviyor. Yediğim önümde, yemediğim ardımda, sokaklar çok tehlikeli.

Aşağıdaki cinsiyetini bilmediğim kedi devam ediyor.: Miyavvvvvvvv. Korkma atla. Ben seni korurum. Kimsenin sana zarar vermesine izin vermem. Miyavvvvvvvv hadi gel artık.

Benim akıllı oğlum ona şöyle cevap veriyor: Miyavvvavvvvvvv. Hayır gelemem. Git buradan! Evimi seviyorum.
Aşağıdaki vaz geçmiyor; miyavvvvvv miyavvvvvvvv, seni bir sürü güzel kızla da tanıştırırım.
- Senin tanıdığın çok kız var mı? Miyavvvvvv miyavvvvvvvvv?
- Oooooo hem de öyle çok ki, gel de gör. Miyavvvvvvv vaaaaaaaaavvvv
Bizim oğlan bir an atlamaya heveslenir gibi oluyor. Aşağıya doğru sarkıyor.
Ben oradan hemen, olaya müdahale ediyorum. "Sakın atlama oğlum. Sen ona bakma. Sokaklar çok tehlikeli, daha önce sokaklarda başına neler geldi, unutma. Az daha ölüyordun. Beni bırakıp gitme, ben seni çok seviyorum. Sakın gitme!"
Kedim bana bakıyor, bir süre düşünüyor ve tekrar aşağıya sesleniyor.
-Git buradan, annem beni çağırıyor. Evimi seviyorum. Ailem artık onlar oldu. Hepsini çok seviyorum. Sana inanmıyorum. Miyavvvv miyavvvv miyavvvvvvvv!!!

Aşağıdaki cinsiyetini bilmediğim kedi, şöyle diyor: Sen bilirsin, aptal şey. Orada hapishane hayatı yaşa sen. Bayyyyy. Miyavvvvv

Bizimki onun arkasından bir süre hüzünlü gözlerle bakıp, benim yanıma geliyor. Bacaklarıma sürtünmeye başlıyor. Ben de onun başını okşayıp seviyorum, oğluma, "Akıllı oğlum benim" diyerek uzun uzun yumuşacık tüylerini okşuyorum. Benim kedimin tüyleri yumuşacık, başını ve yanaklarını okşayınca çok mutlu oluyor. Ben onu çok seviyorum. Anladım ki, o da bizi çok seviyor!

Sıdıka Yakşi

Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Etiketler: sokak-ev-sevgi

Öykü için yorumlar

Bu öyküyü sevdim diyenler

Yazarın son 10 yazısı

Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri