» Yılmaz Erdoğan şiirlerini mi okumak istiyorsunuz? Öyleyse tıklayın! (yeni)

Ayça Özbay - BU KÖŞE "SEN" KÖŞESİ

Ayna Ayna Söyle Bana

Ayna ayna söyle bana kimdir kendini bilen bu dünyada?

Aynam... Ah güzel aynam... Nasıl da bilememişim sen'in, ben olduğunu... Hep başkaları sanmışım ben seni... Nasıl da harap etmişim kendimi... Bana gösterdiğinin yalnızca 'ben' olduğunu bilmeden...
Başımıza gelen her olayın, karşılaştığımız her kişinin, kendimizi içinde bulduğumuz her durumun bizim yansımamız olduğunu bilseydik eğer; yine de başkalarına öfkelenir miydik? Yine de kendimize acır, çaresizlik içinde kalır, kurban rolünü benimser ya da birilerini suçlar durur muyduk? Yoksa seçimlerimizin sorumluluğunu üstlenip; kabarmış göğüslerimiz, ferah gönüllerimizle ve hayatımızın dizginlerini kendi ellerimizde tutabilmenin gücüyle, başımız gerçek manasıyla göğe mi ererdi?

Ayna mantığını anlamak için; var olan tek şeyin 'kendimiz' olduğu fikrine bir cesaret gerekli ilk önce. Var olan tek şey 'sen'sin, diğer her şey senin içindeki sonsuzluktan sana yansıyor!
Gözlerimizin odağını, her zaman baktığımız pencereden yüz seksen derece ters yöne çevirebilirsek, bütün çözümlerin ana kaynağını göreceğiz.
Kulaklarımızla duyduğumuz seslerin, benliğimizin kendini fark ettirme çığlıkları olduğunu anlayacağız. Duyumsadığımız her kokunun cennet bahçelerinin yollarına çakıl taşları dizdiğini; iyisiyle kötüsüyle her duygumuzun bize ruhumuzun çağrısı olduğunu bileceğiz. Yaşamın her anı, ağzımıza tad olacak.

Olan her ne olursa olsun, sebebini kendinde aramalı insan çünkü ne kadar seviyorsa o kadar sevilecek; kendine ne kadar inanıyorsa o kadar desteklenecek; ne kadar değerli olduğunu düşünüyorsa o kadar kıymet görecek; iç sesini ne kadar duyuyorsa o kadar söz sahibi; ne kadar yalın olabiliyorsa o kadar özgür; ne kadar takdir bekliyorsa o kadar esir; sahip olduklarıyla bağını ne kadar esnek bırakabiliyorsa o kadar çok şeyin sahibi olacak; neye ne kadar tutunuyorsa o, ondan o kadar alınacak; ne kadar korkuyorsa o kadar öfkelenecek veya öfkeye maruz kalacak; ne kadar samimiyse o kadar güven duyacak; ne kadar kuralı varsa o kadar anlaşılmadığını hissedecek; ne kadar çok şey beklerse elleri o kadar boş kalacak.

Zihninin süzgecine takılan her şey aynadan ona yansıyacak. Başkaları kanalıyla önüne konacak.
Yaşamlarımızın içinde bize iyi hissettirmeyen durum veya kişileri sorgulamak yerine, dönüp kendi içimize bakarsak mutlaka göreceğiz mutsuzluklarımızın sebeplerini... Sebepleri irdeledikçe kendimizi keşfetmeye başlayacağız. Her bir keşfimiz, bizi bize biraz daha yaklaştıracak. Yaklaştıkça ısınacağız kendimize, ısındıkça seveceğiz, sevdikçe beğenecek, beğendikçe daha çok 'ben' olacağız. Ve sonunda aynada ne görürsek görelim yansıyan AŞK olacak...


- 20.10.2015 11:02:06

Yazarın Diğer Yazıları

Ayça Özbay - 27.10.2015

Çok sevinirim Işın Bey.

Teşekkür ederim

Işın Ergüney - 21.10.2015

Bu köşenin sürekli takipçisi olmaya devam edeceğim.
Her yazınız hayatın içinden...

Teşekkürler...

Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri